Sport is niet zuiver, maar de emoties zijn wel puur. De OS zijn dan ook een kruidvat van emoties. Uitzonderlijke vreugde, woede en diep verdriet volgen elkaar soms akelig snel (bvb 200m finale).

België heeft geen grootse sportcultuur, daarvoor zijn we teveel levensgenieter. Toch vind ik dit voor de Belgen de beste OS sinds lang en dit ondanks het gemis aan medailles. Het is immers niet al goud dat blinkt. Ik heb vooral zeer veel sterke prestaties gezien, veel records en veel persoonlijke vreugde, dat niet te vergallen is door betweters die op een bureau statistieken bijhouden.

Een Nigeriaanse tafeltennisser, een Keniaanse roeier, een sprintster die trager loopt dat een scholiere dat is de kern van de OS, een spiegel van de wereld.